Samenvatting van de inleiding van Huub Schumacher
georganiseerd door
Seniorenpastoraat van de Sint Norbertusparochie te Roosendaal
28 februari 2018

I. EEN DOODLOPENDE WEG

Verschil maak ik tussen 'weten' én 'geloven'; tussen de orde van de ratio (het verstand) en de orde van de beleving (het hart). Of iets er echt is, ligt voor beide orden anders. Voor heel wat mensen is dat niet zo: zij zijn eenkennig. En nu juist dé 'instantie' waarvoor dit eenkennige van velen een zorg zou moeten zijn -en dan denk ik aan kerk met haar prediking, catechetisch pastoraat- is zélf óók eenkennig. Dit zorgt voor het nodige onbegrip waar je als pastor tegenop loopt. In God geloven is verengd tot: door eigen inspanning van God- daarboven hier dingen gedaan zien te krijgen die je graag wilt.
Daardoor haken steeds meer mensen af.

II. OPSTAP NAAR GELOVEN

In de Bijbel en in de gezonde traditie van het Christendom staat 'geloven' echter voor: 'vol vertrouwen open willen komen voor Gods aanwezigheid'; voor:'Zijn heilige Ruimte naderen.'
Objectief gezien is die aanwezigheid van God niets/niks want deze is van de orde van de beleving!

Deze beleving van God kan door van alles plotseling worden opgeroepen, bijvoorbeeld door een supertekening die je nichtje voor je maakte. Het met liefde gegeven ding zorgt voor een innerlijk geraakt worden door iets overweldigendst, iets oerliefs, door -zou Roger Lenaers zeggen- Oerliefde. Deze heeft zó een invloed op je, dot je er 'U' tegen zegt. Je voelt je door die Oerliefde omhelsd, eindeloos bevestigd, oneindig bemind, niet om je prestaties maar gewoon omdat jij jij bent!
Dit binnenstromende warme, gloeiende weten geaccepteerd te zijn, liefgehad te worden is verbijsterend toch! Van die vroegere uitvergrote reus, letterlijk in koormantel tronend op het dakterras van het heelal, is God nú/hier ineens de innerlijke ervaring van een gloed van intense bevestiging! Je ontdekt jezelf als een bloeiende en geurende roos zonder waaromvragen. 'Iedereen ontwaakt toch wel eens in een ruimte waarin het vragen naar het waarom misplaatst is.' John Caputo, Hopeloos hoopvol. belijdenissen van een postmoderne pelgrim (2015 vert. in 2017)
We kijken, voordat we overstappen naar deel III, nog eens even goed rond in de wereld van de beleving, daar waar we geroerd, bewogen, worden; het zijn onze emoties die daar blijk van geven. Dáár is het waar de Bijbel 'God' plaatst.

III. GELOVEN

Het blijft, als het goed is, niet bij dit 'als een poes heerlijk in de mand liggen snorren vlakbij deze zalige warme kachel'. Nee -en dáárover gaat juist het Evangelie in alle toonaarden zingen- want het kan van alles aan goeds en liefs in jou doen ontvonken in de praktijk van je leven. Dan begint (pas) wat wij noemen: geloven. Geloven, prachtig werkwoord! Er zit 'love' in, liefde doen. Tevoren aangeraakt, gepakt door Gods genadigheid, is 'geloven': het verlangen en de inzet om als antwoord op dat geraakt- zijn, op jouw beurt als-God-te-zijn voor je omgeving. Anderen merken het aan je: je reageert bijvoorbeeld dankbaarder dan tevoren, bent vergevensgezinder, creatiever. Wie weet gooi je je leven over een heel andere boeg (denk aan wat Franciscus van Assisi ging doen no getroffen te zijn door die blik van een melaatse!)
Die verandering is mogelijk omdat zo iemand tevoren, bij die blikseminslag (die ik eerder 'opstap' noemde) de waarheid omtrent zichzelf voorgoed gezien en gevoeld heeft; dot hij namelijk niets te verliezen heeft omdat hij zich al door een immense genadigheid tot in eeuwigheid liefgehad weet. Waarom zou hij nog bang zijn uit z'n bootje de golven op te stappen! 'Ik omarm een religie van het geschenk, een religie van de onvoorwaardelijke bevestiging' (John Caputo)
Mijn God, wat de Bijbel 'geloven' noemt, wat ddt met een mens doet! Het maakt hem zo nieuw en zo fris als een hoentje en innerlijk zo sterk als een beer die, zo fantaseert Jezus erop los, een moerbeiboom met z'n meters lange wortels zd uit de grond trekt en met een zwaai in zee knikkert!!

IV. EEN MENS KAN EIGENLIJK NIET ZONDER GODSGELOOF

Geloof zorgt voor dagen, weken, maanden waarop je jezelf, de anderen, je hele omgeving in dot nieuwe, andere, milde licht kunt zien. Geloven -telkens ook weer gaande gehouden door de al eerder besproken 'Godinslagen' in de wereld van je beleving - zorgt ervoor dot je leeft tot in de toppen van je vingers en je haast als vanzelf inzet om je omgeving mooi en menselijk te maken. Je kunt moeilijk anders, innerlijk gedragen als je je weet door een grote positieve energie, een een en al gunnende God, een Gij, een U, die voor jou gáát! Kijk maar naar hoe het evangelie Jezus uittekent. Wij verkondigen hem toch niet voor niets als 'de Verrezene' omdat we hem al nooit anders kenden dan als de man die door zijn door-God-geraakt-zijn daarná op zijn beurt niets anders deed dan de in hem verscholen goede eigenschappen naar boven laten rijzen ten dienste van z'n omgeving! Als Caputo 'opstanding der dood en' inkleurt, hoor ik hem zeggen: 'een pasgeboren kind!, een nieuwe morgen! een andere dag! toch een sprong kunnen maken wanneer het onmogelijk lijkt om maar een centimeter te bewegen!'

V. DUS ...

Jij kent zulke mensen,ik ken ze ook. Haal er een paar voor ogen; doe ik ook. Kijk ik naar ze, dan -zo werkt het bij mij- reageer ik op bijvoorbeeld de vraag 'Bestaat God wei?' met: 'Of God bestaat weet ik niet, maar ik geloof er heilig in dat Hij werkzaam is!'.

VI. HET BOEK 'GOD WAT BEN JE VERANDERD...!'

De eerste activiteit in 2018 was op 28 februari jl. in Buurtcentrum Kalsdonk. Dertig mensen hebben de ijzige kou getrotseerd om naar de inspirerende lezing van pastor Huub Schumacher te komen luisteren.
Onderstaand treft u een verkorte versie van zijn lezing.

Pastor Huub Schumacher
Zeedijk 5
5154 PA Elshout
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

designed by PJM Rademakers