Pastor Schoenmakers had vijf punten over het menselijk leven, ik geef ze kort weer:

1 Het eerste gaat over het beeld dat wij mensen dagelijks krijgen voorgeschoteld: het leven moet jong, gezond, gezellig en gelukkig zijn. Maar dat is niet de werkelijkheid.

2 Wij moeten anders kijken naar het leven: Lijden komt op ieders pad, het kan ons helpen het leven anders te beleven, ervaring van lijden kan louteren. Belangrijk hier is troost en elkaar van dienst zijn.

3 Wij kunnen moeilijk accepteren dat het leven eindig is. We kunnen hierover veel vinden in literatuur en kunst. De acceptatie van de sterfelijkheid is in onze tijd zoek geraakt. Bij onoverkomelijk lijden zonder veel uitzicht, veranderen de dingen:

* Het tijdsbesef verandert. Men denkt in dagen en weken, niet in jaren: zal ik dat nog meemaken?

* Wie zijn mijn vrienden en vriendinnen? Durf je het te benoemen als de ander naast je slechte berichten kreeg?

* Wat is belangrijk nu er geen oplossing is? Het lijden is soms ook verbonden met een groot ideaal, in geloof met God? We moeten elkaar te leven, ook te sterven. Het bieden van troost is belangrijk. Eigenlijk moeten we elke dag leven of het onze laatste is. Een boek over troost: Anne van der Meid Morgen verder.

4 Zelfbeschikking is een woord van deze tijd. Individualiteit is een verworvenheid van deze tijd. Autonomie en individualiteit zijn goed, maar we leven ook in afhankelijkheid van elkaar. “Individualisme is uit de hand gelopen individualiteit”. Afhankelijkheid is niet louter negatief. De christelijke ethiek is dat elke mens telt, ziek, gezond en zwak. Dat is een Bijbels begrip, Ieder mens staat geschreven in de palm van Gods hand. Het gaat om de waardigheid van elke mens, de relatie met God en met elkaar. Voor elke menselijke persoon gaat het om verantwoordelijkheid, solidariteit, en dienstbaar zijn van de een naar de ander.

5 De beschermwaardigheid van het menselijk leven die zijn we verschuldigd aan onszelf en aan elkaar. Het is de dragende kracht van de samenleving en de cultuur. De bron is dat wij het leven gekregen hebben. Wij zijn ontvangers van het leven wij hebben ons leven niet in eigendom. En uit zijn ervaring puttend rond sterven en euthanasie: “Mensen vragen niet of de pastor komt praten vooraf. Maar als de beslissing tot euthanasie al genomen is. Belangrijk is de waarde van geestelijke verzorging en begeleiding. Ik wil altijd pastoraal handelen, ook dan bij de mensen blijven”.

Vragen na de pauze
Zowel de huisarts als de pastor benadrukten het belang van goede geestelijke verzorging, en begeleiding. Zowel van de huisarts als van een pastor of geestelijk verzorger. De aanwezigen stelden vragen over medicijngebruik, de invloed van de christelijke partijen op de regelgeving én eigen ervaringen in de verschillende parochies. Het was een boeiende middag, waarbij ikzelf vooral een beter beeld heb gekregen van de mogelijkheden bij ondraaglijk lijden maar ook wat euthanasie betekend voor de huisarts.

Frieda Timmermans 1 december 2017.

designed by PJM Rademakers